Ben burada, ne bileyim...
Canim yazmak istiyor diye yaziyorum. Aslinda cok da guzel bir seyler yazmistim, hemi de uluslarasi anlasilabilecek ve her halukarda yine cok az kisinin anlama ihtimali oldugu olacak bir seyler... Sonra n'oldu? Dur, daha bitmedi... Bir seyi duzeltmem gerektigini hissediyorum. Sadece cok az kisinin anlayabilecegi olmasi iyiler tarafindan tercih edilecegini garantilemez. Iyiler de tartisilir, kotuler de. Zaten mesele bu degil. Ben mesele sozcugune taktim galiba. Bu bir islev kazanip zihnime "netle bunlari, pivot yap kendine, yoksa delireceksin, geri donulemez bir girdap yaratiyorsun ve ortasi o kadar yogunlasiyor ki... kara delik. her neyse...) evet, zaten acilmis bir parantez yokmustu.
olsun, be.
turkce'ye riayet edildiginde bazen bazi seyler, bazi baska anlamlara da gelebilirler. Biraz egzantrik bir sey sezdim, "mesele" sozcugu ile kazik kakma imecesi yapmamizi andirabilir olan "olsun be" ile ilgili. bunu uzerime yazdim ben. epey takildi. otur felsefe sinifinda, tartis sabaha kadar. hof! dusunmesi bile korkunc bir sekilde yorgunlugumu hatirlatiyor. ben yorgun muyum? aaa, bunu kendime sanki ilk defa itiraf ediyormusum gibi geldi. Oysa yakinip duruyorum aq. <- Su cumle bile yakinip durmak. Baska ne olabilir yani, ama demek istedigim: O derece!
No, please.
Benim bunyemdeki sirayeti biraz sonuna kadar acikken vanasi koptugu icin kapatilamayan bir itfaiye hortumuna benziyor. Neyin? Askin.
Bir tuhaf durum da, hemen herkesin icinde boyle olduguna inanmak. Yani, en azindan biraz. Bilmiyorum, kafam iyiyken iddiali olasim gelmedi bu konuda. Neyse,
Ben bu hortumu tutabiliyorum. Yok lan. Bu benzetme tutarli olmadi. Uzerine bir de hortum mortum... Ne diyon olm sen? Aile var burada. Teminceneler hep yalniz orospu cocuklari doluydu ama tek basina masa isgal ediyorlar diye sutladik, simdi aile. Hep aile buralar. Amk.
Niye kufrettigimden emin degilim ama sanirim bu fesatliktan, hasetlikten degil. Herkes daha iyi olsun, ki benim dunyamda da iyi seyler olsun kafasindayim ben. Kimse de sevmiyor beni ama amk. Yani bence oyle. Ben kibirli adamim, sanki kendim bir sikmisim gibi, baskalarinin sevgisine mana bulur, umugunu sikar, gotune sokarim. Sonra da niye yalnizim...
Kendi kendime gulunce daha mi tatli oluyor lan?
Höst! Yok oyle bir sey. Sen niye yaziyon o zaman bunlari? Sacmalama. Bir daha kendini dovme. E, dovmuyorum kiii. Seviyorum ben seni oglum. Aaaa, sen olmasan ben n'aparim!? ('Mesele' de bu degil mi zaten)
Her neyse, ana konuya donelim. Yani olmayana.
Varsa da gecmis olsun. Dogaclama dedigin, gecmise takili kalsaydi, hicbir cicek cicek acmaz, kokten ciktigi hali, tipi neyse, o sekilde yukari cikar, off... Ben benzetme yapmayim bu aksam. Bak, eller'm guzel akiyor ama... Her nedense hata yapacagimi dusunmeden yaziyorum, ve yaziyorum. Genelde dakkada 120 karakter falan basarim; en az 50'si backspace tusu olacak sekilde. Halbuki ritmi severim ama trampet gibi o delete tusunu dovup durmasam olmaz. Bilincaltim bile pismalik duyulacak seyleri yapip, pisman olmaya mikrosaniyler bazinda meyilli. Bak, yukari pismalik yazdim pismanlik yerine mesela ve su an daha yavas yaziyorum, cunku calisan makinenin orasini burasini biziklamaktayim, bir yerinden buhar fiskiracak onun, gotu basi yakacagiz. Rahat duramiyoruz. (Biz: ben, ben, biri daha bilmiyom kim, ayrica yine ben oldugunu iddia eden bir mal daha var, onu sevmiyorum. O da beni sevmiyor. Ben de onu sevmiyorum. Falan ama bir sekilde ayni bunyeye hapsolmusuz, bicareyiz. Yani, pisMallik o, pismis mallik. Yine her neyse, kendi kuyrugumuzu kovalayip, her firsatta yine kendimizi ciyaklatacak isiriklar atmaya devam!
Durup durup, ben bir sey yazacaktim galiba ya, yazasim var ya. Yok ya. Var ya. Valla mi ya. Ya bak ne diyecem, sen ayni zamanda yemek de yemek istiyorsun di mi? Evet, bilmiyorum. Mutfaga gidince tam tersine donuyor. Evde rotoru ben olan bir elektrik motoru yarattik. Ne skime yarayacagi mechul ama olsun.... iiiiiyk! (fren ciyaklamasi) Sen seyirciye mi oynayacaktin???
Nooo. Asla. Yook.
Hadi lan.
--
F ne icindi?
Ne bileyim. Ya... Ne guzel bitirmistik, gonderiyorduk. Bok mu vardi takildin "F"ye.
Duygularimiz da galiba bunye gibi ortak, ben de sikleyemiyorum seni.
Iyi, Figen olsun. Ilkokul askim degil, cicek demeti olanindan. Ve su an "let's let love give what it gives" diyen Bruce Springsteen sarkisi caliyor. Guzel.
Hortum yerine bir sey bulsaydin bari...
Bulayim. Insanin icinde sevgi bitmiyor. O manada. Nereye gidecegi, kalip kalmayacagi, bitecek mi gidecek mi olacagi, o degisir. Degisiyor. Tamam, keske. Ama kendisi bitmiyor. Asla mi bitmiyor? Yani, bitiyor ama, bittigi kisi zaten oluden farksiz ise bu fark daha beteri oldugu icindir.
O zaman, niye birbirimize kasiyoruz amk?
Ben onu olsem anlamayacam. Oyle gidecem ben, giderken.