- nü tekst
gonül (gönül degil) dagi yagmur yagmur boran da olsaydi da sonra dans etseydin be anne.ya anne bir sey diyecem, muhtemelen duyarinsa 'just' sayet unutmazsam... bir yerlere mal olabilecek kadar yazdiklarimi bile unutup, kendim basima dert acabildigimi biliyor muydun? onu da demisimdir, de, unutmusundur. neyse, konu zaten bu degil.
konu... ee... yine yok. yoksa yok.
---
hepsini siktir et de... ben yine civelek soyundanim diye boyleyim biraz. macir damari eklenince. of, kadere bak. dertsiz hayati bile dertli hissetmek icin gerek tum kimyasallar genetik ile bunyene islenmis olarak doguyorsun. adam acliktan geberiyor mesela, sahici sahici, ve kurakliktan, su yok, derisi ile kemikleri birbirine yapismis ve hastaliklarini dusunmeye firsati yok, olsa disleri yerinde olurdu ve o senin kadar tasa etmiyor...
dusmanina ister misin?
bir de birini dusun. agustos sicaginde bir gun karsilasiyorsun, bombos bir odada, sadece deniz goruyor. oyle mal mal oturuyor bombos yerde. cani bir sey isteyecek halde olsa herhalde kendine "bir yemek yiyeyim artik." falan derdi. o bile yok. bitik. ona gulumsuyorsun ve bir anda donenmeye basliyor ve onune dondurma getiriyor. kendi yapmis. hakiki sut ile. ne ara dondurmus, ne ara kivamini ayarlamis da, o sicakta en krali gelse onun kadar serin hissettirmeyecek ve samanlarin icine gomulmus dag buzlarinin arasinda saatlerdir beklemis gibi demlenmis bir dondurma.
o sekilde kendimle bas edebiliyorum. yani, kendim, kendimle bas ediyor.
konuyu hatirlamayacagim. bu aksam atmosferden kafayi buldum desem dogruyu soyledigimi bir kainatin her seyi bilebilecek ya da bizim galaksinin bulundugu "cluster"in her seyini bilebilecek bir yaratici bilir. sayet varsa. ben varim. farkindaysan sen de varsin. muhtemelen o da olabilir. garip bir olusumun kurbani ya da bas aktoru ya da senarist ve yonetmeni... kimbilir? bilecek kadar omur yok aq. ske ske, sktir et.
hani kisa tutacaktin? yoook. yok. susturabilirsin beni, susuzlugumu gidererek. sonra sussam bile, bunmayacagimi, usanmayacagimi bilerek. sus dendiginde susacak olursam, en cok sen uzulursun. bilmedigin yerlerindeyiz kanlarimizin; olcemedigimiz. mesele varligi, yoklugu degil; gorebilmek ve goruldugunu gosterebilmekte.
kisa tutacagimi gondermisim zaten. hey. herhalde menuden goruyorsundur, ayni gun icerisinde birden fazla sicmik firlattigim olabiliyor bazen. evet. ceneme vurdu. evet. oyle boyle degil. evet, sen olsun; baska kimseye gerek yok. hayir. artik yalan konusma! yalan konusursan, yok sayarsan kalp kirarsin. ben tum esekligimle bunu yapabilen biri olarak soyluyorum sana, gotumde don olmamasi artik benm olgunlastigi icin kafasi artik yavas calistigindan kendine motto belirledigi laflardan biri bu olabilecek kadar boktan biri olarak degerlendirme ihtimalime ragmen ve gercekten de durum bu iken soyluyorum: sen ve ben kisilerinin en son kirmasi gereken kalpler, salt ayri tutarak dahi olsa, sen ve ben'in kalpleri.
biz ornegiz.
senin hakkin bende ve onu koruyorum.
benim hakkim nerede?