hayir hayatimin anlami yahut hayir yarraaam. ama ben, her kimn hatasi olursa olsun, sevgiyi katletmedim.
cunku niye?
cunku sevmek diye.
sirf senin hatrina bunu kisa tutacagim. "cunku ben cok konusuyorum." ya.
senin cebinde gordugun, can cekisiyor. elini uzatip avucuna aldiginda buz gibi olacagini sen dusunmuyorsun ama onun ödü kopuyor (; (no smiley but paranthesis and a semi-column on a true purpose) kendi icin degil, ikiniz icin; yoksa zaten
bana artistlik yapma. ben artistlik kavraminin bir parcasiyim; adinin hissettirdigi sahtelikten de muafim.
annem gelmiş olmasaydı bu aksam, dayim istemeseydi helvayi ihtimaller aksini gosterse dahi civarında degildim.
istendigim yerde olmayı tercih eden bir insanim ben, yalnizliga aklim yuzunden mahkum olmama ragmen.
ve durup dururken at yarra demeyi nedense seviyorum.
sanirim kafayi yedim dedigim icin bunu olumsuzlayan da, olumlayan da benle beraber farkinda olmadan bana vurduguna gore... bir gariplik var.
ya uzadi yine ama 'mal bu'. onu iyi edecek göt de kimse de yok. yoksa dunya ola ola bana mi hazir degil aq? yok artik.